The Big Five Inventory (BFI) is one of the most widely used personality questionnaires, but very few studies have been conducted on its psychometric properties in Iranian population. This study was carried out with the aim of studying the psychometric properties of the BFI questionnaire. For this purpose, 390 university students in Tehran (210 girls and 180 boys) with an age range of 18 to 56 years (M = 27.52; SD = 8.79) were selected using the convenience sampling method and completed BFI and NEO-FFI questionnaires. Cronbach's alpha, multitrait-multimethod matrix, and confirmatory factor analysis were used to estimate the psychometric properties of the questionnaire. The result of the confirmatory factor analysis showed that 15 of the 44 items did not have a strong factor loading (higher than 0.40) on the corresponding factors and were therefore removed from the questionnaire. The fit indices showed that the Persian version of 29 questions (BFI-29) with 5 factors has a good fit with the data. The reliability analysis also showed that the range of Cronbach's alpha coefficients of the factors is from 0.70 to 0.79. The lowest Cronbach's alpha coefficient was related to agreeableness factor and the highest was related to conscientiousness. The findings from the multitrait-multimethod matrix showed that the BFI-29 questionnaire has good convergent and divergent validity with the NEO-FFI questionnaire. In general, based on the results of the present study, it can be said that the BFI-29 questionnaire has desirable psychometric properties and whenever a short tool for personality measurement is needed, this questionnaire can be used.

این پژوهش به منظور اعتبارسنجی سیاهه شخصیت خود شیفته راسکین و تری (1988) بود. جمعیت مورد مطالعه عبارت بودند. از کلیه دانشجویان دانشگاه آیت اله العظمی بروجردی "ره" که در سال تحصیلی 1392 به تحصیل اشتغال داشتند. در این مطالعه زمینه یابی مقطعی، 335 دانشجو به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب و با این ابزار و سیاهه های شخصیت نئو و بالینی چندمحوری شخصیت خودشیفته میلون مورد آزمون قرارگرفتند. روایی همزمان با اجرای همزمان سیاهه خودشیفتگی میلون و روایی افتراقی از طریق توان تمایزگزاری ابزار بین افراد با صفت برونگرایی بالا و توافق جویی پایین سنجیده شد. ضرایب اعتبار از نوع بازآزمایی، تنصیفی و همسانی درونی گزارش شد. ضریب همبستگی بین نمرات سیاهه شخصیت خودشیفته راسکین و سیاهه بالینی چند محوری شخصیت خود شیفته میلون برابر 0.83 (p=0.0000) و معنی دار بود. روایی افتراقی ابزار اثبات شد (p=0.005) ضریب اعتبار بازآزمایی، ضریب همبستگی در تعیین اعتبار تنصیفی و ضریب آلفای کرونباخ در سنجش همسانی درونی به ترتیب  0.72(p<0.001)،  (p<0.05) 0.75و  (p<0.05) 0.65برای کل ابزار به دست آمده است. بررسی نتایج تحلیل عامل تائیدی نشان می دهد که سیاهه راسکین در بین جامعه مورد مطالعه برازش دارد. در جمعیت ایرانی این ابزار و مدل هفت عاملی ابزار مناسب و کاربردی برای غربالگری در پژوهش های مربوط به خودشیفتگی، و هم چنین ابزار تشخیصی مناسبی برای استفاده در جمعیت های غیربالینی است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: از آنجا که خود شیفتگی رویکردی تک بعدی دارد و استفاده از پرسش نامه های طولانی کاربرد بالینی و پژوهش های مناسبی ندارند، لذا معرفی پرسش نامه شخصیت خود شیفته (NPI-16) ابزار خود سنجی کوتاهی برای سنجش ویژگی های خود شیفتگی در گروه های غیر بالینی می باشد. این پژوهش به منظور اعتبار سنجی این پرسش نامه در جمعیت ایرانی انجام شد.روش کار: در این مطالعه زمینه یابی مقطعی، 342 دانشجو در سال 1387 به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب و با پرسش نامه شخصیت خود شیفته(NPI-16) ، مقیاس شخصیت (NEO) و مقیاس بالینی چند محوری شخصیت شخصیت خود شیفته میلون -2 (MCMI-II) مورد آزمون قرار گرفتند. روایی هم زمان با اجرای هم زمان مقیاس خود شیفتگی MCMI-II و روایی افتراقی از طریق توان تمایزگزاری پرسش نامه بین افراد با صفت برون گرایی بالا و توافق جویی پایین سنجیده شد. ضرایب پایایی از نوع بازآزمایی، تنصیفی و همسانی درونی گزارش شد.یافته ها:ضریب همبستگی بین نمرات NPI-16 و MCMI-II برابر 0.77 و معنی دار بود(P=0.001) . روایی افتراقی پرسش نامه اثبات شد(P=0.001) . ضریب پایایی بازآزمایی، ضریب همبستگی در تعیین پایایی تنصیفی و ضریب آلفای گرونباخ در سنجش همسانی درونی به ترتیب(P=0.001) 0.84 ،0.74   (P<0.001)و0.79  (P<0.001) محاسبه شد.نتیجه گیری:در جمعیت ایرانی NPI-16 ابزار مناسب و کوتاهی برای غربالگری در پژوهش های مرتبط با خود شیفتگی می باشد.

با توجه به نگرانی های گوناگون در ارتباط با طبقات اختلال شخصیت از زمان نسخه ی سوم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، یک مدل جایگزین اختلال شخصیت در بخش سومDSM-5 فراهم شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی ویژگی های روان سنجی سیاهه ی شخصیت DSM-5 بزرگسال بر روی جامعه ی بهنجار بود. برای این منظور 278 نفر از دانشجویان به صورت نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و با سیاهه ی شخصیت DSM-5بزرگسال، مقیاس سه گانه تاریک و پرسشنامه پنج عامل شخصیت مورد آزمون قرار گرفتند. اعتبار ملاکی پرسشنامه با دیگر مقیاس ها حاکی از اعتبار تفکیکی و همگرایی مطلوب بود. همچنین ساختار عاملی آن با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی ارزیابی شد. نتایج حاصل از تحلیل عاملی نشان داد سیاهه ی شخصیت DSM-5بزرگسال دارای 5 عامل است و بررسی اعتبار پرسشنامه با استفاده از ضرایب آلفا، باز آزمایی و دونیمسازی نشان دهنده ی ثبات پرسشنامه بود. در مجموع یافته ها نشان داد که سیاهه ی شخصیت DSM-5بزرگسال دارای ویژگی روان سنجی مطلوبی در نمونه جمعیتی ایرانی است و می توان از این ابزار در مطالعات صورت گرفته در فرهنگ ایرانی استفاده کرد.

هدف: هدف پژوهش حاضر با توجه به نقاط ضعف روش شناختی بررسی های پیشین نسخه تجدیدنظر شده فارسی پرسش نامه شخصیتی نئو (NEO-PI-R)، بررسی مجدد ساختار عاملی این پرسش نامه در ایران بود.روش: 334 دانشجو (231 دختر و 98 پسر، 5 نفر جنسیت خود را اعلام نکردند) با میانگین سنی 23.10 سال به صورت در دسترس از دانشگاه های تهران، علم و فرهنگ و شهید بهشتی به پرسش نامه شخصیتی نئو پاسخ دادند. برای تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی داده ها، از تحلیل موازی و چرخش مایل استفاده شد.یافته ها: تحلیل عاملی اکتشافی به استخراج پنج عامل انجامید. این پنج عامل روی هم 59.25% از واریانس کل را تبیین می کردند. در نتیجه تحلیل عاملی اکتشافی، تعداد قابل توجهی بار مشترک و بار اشتباه مشاهده شد. تحلیل عاملی تاییدی نیز به شاخص های برازش ضعیف تا متوسط منجر شد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر و با در نظر گرفتن ضرایب آلفای متوسط و ضعیف به دست آمده در بررسی گروسی فرشی (1380)، کاربردپذیری این پرسش نامه (به صورت اولیه) در فرهنگ ایرانی مورد تردید است. به نظر می رسد انجام تحلیل عاملی در سطح گویه ها می تواند ره گشا باشد.

هدف: هدف مطالعه حاضر شناسایی پاسخ‏ های وانمود در آزمون شخصیتی پنج عامل بزرگ بود. روش: در این مطالعه توصیفی، داده‏ ها با اجرای آزمون‏ های شخصیتی نئو فرم کوتاه به صورت در دسترس در دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی (748 نفر) در دو گروه وانمود (366 نفر) و صادقانه (382 نفر) جمع‏ آوری شد. آزمودنی‏ ها به صورت تصادفی در دو گروه گزینش شدند: آزمودنی‏‎هایی که صادقانه پاسخ دادند و آزمودنی‏ هایی با پاسخ‏ های وانمود. یافته‏ ها: یافته ها با بررسی تفاوت‏ها در میانگین‏ های طبقه، ترکیب گروه های اصلی، نمودارهای آستانه ی انتخاب و احتمالات تأیید گزینه های سؤال توسط طبقه، در بیشتر ابعاد دو طبقه از نمونه‏‏ ها را به عنوان گروه وانمود و صادقانه شناسایی کرد. نتیجه‏ گیری: درنهایت می‏توان گفت که طی 10 سال گذشته، تحقیقات شناسایی پاسخ‏ های وانمود توجه فراوانی در حوزه های ارزیابی به خود جلب کرده اند؛ امّا به نظر می رسد در ارزیابی پاسخ‏های وانمود، جدای از کاربردهای مختصر در مطالعات شبیه سازی، کمبودی نسبی در مطالعات تجربی وجود دارد که می‏تواند دقیقاً توضیح دهد چطور باید ناسازگارهای فردی را شناسایی، تشریح و اصلاح کرد. علاوه بر این، علی رغم چند گزارش اولیه در این زمینه، الگوهای ناسازگاری فردی به ندرت در گزارش های رسمی برای بررسی های آموزشی در مقیاس ‏های بزرگ همچون آزمون‏ های استخدامی کشوری و ارزیابی‏ های روان‏ شناختی ارائه می شوند. ازاین رو، می توان از روش های بررسی آماری نظیر نظریه سؤال – پاسخ و تحلیل عاملی در شناسایی پاسخ های انحرافی و وانمود در آزمون‏ های استخدامی یا ارزیابی های روان‏ شناختی با اهداف ویژه استفاده نمود.